Określa barwy, które oparte zostały na modelu CMYK, co oznacza, że każda farba zawarta w wzorniku może być wydrukowana przy pomocy czterech farb procesowych. Cyjan - niebieska, Magenta - różowa, Yellow - żółta, Black - czarna Wzornikiem systemu jest Pantone Process System Guide zawierający ponad 3000 kolorowych próbek ze składem procentowym. Określony skład procentowy uzyskuje się przez zastosowanie rastra. W systemie CMYK drukujemy wszelkiego rodzaju druki kolorowe łącznie ze zdjęciami, czyli we wszystkich kolorach tęczy.

PANTONE (1 kolor, 2 kolory, 3 kolory)

Określa barwy dodatkowe, specjalne. Barwy te ujęte są we wzornik kolorystyczny i nie są oparte na modelu CMYK, powstają wskutek zmieszania innych podstawowych farb, określonych przez producenta, w naszym wypadku Hubera. Każda barwa typu znakowanego powstaje przez zmieszanie nie większej od czterech liczby farb podstawowych. Programy graficzne umożliwiają tworzenie wielostopniowych rozjaśnień barw znakowych, tak zwanych tint. Najczęściej tinty stopniowane są od 1 do 100% w skokach o jeden procent. Wzornikiem podstawowym dla tego systemu jest Pantone Color Formula Guide zawierający 1012 próbek z numerem, opisem barwy i procentowym udziałem. Systemu tego używamy, aby ograniczyć koszty druku w wypadku druków jednokolorowych i dwukolorowych oraz w wypadku, kiedy dany kolor na druku jest odgórnie ustalony (np. przez centralę Państwa firmy).

RGB

Jeden z modeli przestrzeni barw opisanej współrzędnymi RGB. Jego nazwa powstała ze złożenia pierwszych liter angielskich nazw barwy R – red (czerwonej), G – green (zielonej) i B – blue (niebieskiej), z których model ten się składa. Jest to model wynikający z właściwości odbiorczych ludzkiego oka, w którym wrażenie widzenia dowolnej barwy można wywołać przez zmieszanie w ustalonych proporcjach trzech wiązek światła o barwie czerwonej, zielonej i niebieskiej.

APLA

Jest to jednolite tło, nałożone jedną farbą dowolnego koloru w ilości dokładnie 100%. W poligrafii efektem apli jest jednolita powierzchnia druku (w przeciwieństwie do rastra), czyli pełne krycie powierzchni arkusza na wcześniej ustalonym obszarze.

WYCIĄGI BARWNE (separacja barw)

Kolorowe materiały ilustracyjne CMYK rozbija się na cztery obrazy, tzw. wyciągi barwne. Każdy wyciąg jest utworzony na oddzielnym rastrze, którego punkty symulują odcienie (wartości tonalne) wyseparowanej barwy. Kąty rastra dla poszczególnych kolorów powinny być odpowiednio dobrane aby uniknąć tzw. efektu Moire'a (mory) - widocznych gołym okiem wzorków geometrycznych. Standardowe kąty: C - 150, M - 750, Y - 00, K - 450.

RASTER

Jest to jednotonalny obraz składający się z drobnych kropek, dający podczas oglądania z normalnej odległości wrażenie istnienia półtonów, gdy kropki te są już na tyle małe, że zlewają się z otaczającym je tłem. Jasność osiągniętych w ten sposób półtonów wynika ze stosunku powierzchni zajętej przez elementy rastra do powierzchni otaczającego te elementy niezadrukowanego najczęściej białego papieru. Wartość tonalna rastra jest wyznaczana procentowo jako stosunek powierzchni pokrytej rastrem do powierzchni całkowitej. Raster ma zastosowanie w poligrafii, gdzie nie można użyć farby drukowej na różnych poziomach natężenia koloru, ponieważ farby nie rozcieńcza się miejscowo, ani nie różnicuje się grubości jej powłoki. Nakładanie farby drukarskiej na podłoże można określić w ten sposób: albo została nałożona w 100%, albo nie ma jej w ogóle. Jeżeli obserwuje się wydrukowane czarno-białe zdjęcie z wieloma odcieniami szarości, to w rzeczywistości patrzy się na siateczkę drobnych, całkowicie czarnych punktów rastra drukarskiego.

LINIATURA RASTRA

W rastrze liniatura jest parametrem mówiącym ile rzędów kropek ułożonych równolegle względem siebie przypada na jednostkę długości. Liniaturę wyraża się w liniach na cal - lpi (lines per inch). Im wyższa liniatura, tym drobniejsze kropki rastra (i więcej ich), a więc tym więcej szczegółów może zawierać drukowany obraz. Jednak zbyt wysoka liniatura w stosunku do możliwości urządzenia drukującego może spowodować, że najmniejsze kropki mogą się nie zreprodukować, a więc najjaśniejsze miejsca pozostaną niezadrukowane, i podobnie - największe kropki mogą ulec "zalaniu" do jednolitej płaszczyzny, niwelując szczegóły w najciemniejszych partiach obrazu. Typowe wartości liniatury to 150 lpi. Daje to możliwość druku z kropkami rastra nierozpoznawalnymi dla przeciętnego człowieka.